Yörük Kime Derler?
Bir sabah, Kayseri’nin bağrında, doğayla iç içe geçip dağlara doğru yol alırken aklıma takıldı bu soru: “Yörük kime derler?” Yörük kelimesinin anlamı, aslında çok basit bir şey gibi görünse de, üzerinde düşündükçe bana derin bir şeyler anlatmaya başladı. O an bir anı belirdi gözümde. Yörüklerin hayatına dair, hayatımda gördüğüm ilk izler, belki de kim olduğumu anlamama yardımcı olacak kadar belirgindi. O sabah, yolculuk yaparken, bu soruyu hep kendi içimde sorguladım. Yörük, sadece bir yaşam biçimi değil, bir varoluş biçimiydi belki de…
Günümüzden Bir Sahne
O sabah, Kayseri’nin dağlık bölgesine doğru gitmek için yola koyulurken, arabamın camını açtım. Rüzgarın soğukluğu, Kayseri’nin o bilindik sert havasını almış, ama içinde yine de bir yumuşaklık vardı. Uzaktan birkaç atın çayırda otladığını gördüm. Biraz daha dikkatle bakınca, bir grup insanın, ellerinde yün karasuları ve hayvanlarıyla orada olduğunu fark ettim. Yörükler… Yörük kime derler? İşte tam bu anı düşündüm.
Onlar, hayatlarını dağlarda, ovalarda geçiren, geçimlerini hayvancılıkla sağlayan, doğanın her anında var olan insanlar. Hatta belki de biz şehirde yaşayanlar, onların hayatını sadece bir kavram olarak biliyoruz. Oysa Yörükler, hepimizin unuttuğu o özgürlük duygusunu yaşıyor. Yani, bir Yörük, sadece bir yaşam biçimiyle tanımlanmaz; Yörük, özgürlüğüyle, doğayla uyum içinde var olmaya çalışan bir insandır.
Yörüklerle Tanışmak
Bir süre önce, Kayseri’nin dış mahallelerinden birinde bir Yörük ailesinin yanına misafir olmuştum. Hayatımda aldığım en güzel derslerden biriydi. O kadar samimiydiler ki, sanki yıllardır tanıyormuşum gibi hissettim. Bir sabah, yorgun ama mutlu gözlerle, günün ilk ışıklarıyla uyanan o ailenin yüzündeki huzur, bana Yörük olmanın ne demek olduğunu anlatıyordu.
Birçok kez şehre gelip gitmişlerdi ama en huzurlu oldukları yer, dağların arasındaki o küçük, sade evleriydi. Kızlarıyla sohbet ederken, şehirdeki kalabalığın, gürültünün ve koşuşturmanın onlara yabancı olduğunu söylediler. Bir Yörük, kendi doğasında, kendi dünyasında hayat bulur. Çocukları bile, kendi başlarına, ormanın içinde kaybolabilecek kadar özgürdü. Sadece doğaya ve kendi hayatlarına odaklanıyorlardı. Bu yaşam tarzı bana büyük bir hayal kırıklığı yaşattı. Yani, şehirde insanların kaybolan huzurunu düşündüm. Ne kadar çok koşuyorduk, ne kadar çok gürültü vardı etrafımızda… Ama onlar, belki de en huzurlu oldukları yerdeselerdi.
Yörük ve Doğayla Bütünleşme
Günün sonunda, ailenin babası, akşam yemeğini hazırlarken, bir yandan da bana Yörüklerin hayatına dair bir şeyler anlatıyordu. “Yörük kime derler?” dedi. “Biz, doğanın bir parçasıyız. Bizim kültürümüz, ona saygı duymaktan geçer. Eğer doğa bize bir şey veriyorsa, biz de ona minnettar kalmalıyız. Yörük olmak, sadece hayvancılıkla geçinmek değil; o hayatın her yönüyle bütünleşmektir. Gözlerimizi gökyüzüne, dağlara, çayırlara dikerken, her an bir şükran duygusuyla yaşarız.” İşte o an, Yörüklerin kim olduğunu gerçekten anlamaya başladım.
Şehirde, sürekli bir koşturma içinde, bir şeyler peşinden sürüklenirken, Yörükler bu basit ama derin yaşamla varlıklarını sürdürüyorlardı. Her adımları doğaya saygıyla atılıyor, her gözleri ufukta bir özgürlüğün arayışıydı. Yörüklerin hayatında sadece doğal güzellikler değil, hayata bakış açısı da farklıydı. Her şeyin basit, sade ve gerçek olduğu bir dünyada yaşıyorlardı. Yörük kime derler? İşte bu insanlara derlerdi…
Hayal Kırıklığı ve Umut
O gün o kadar çok şey öğrendim ki… Belki de en çok Yörüklerin içindeki özgürlüğü fark ettim. Şehirde sıkışıp kaldığımız, gereksiz işlerle vakit harcadığımız bir dünyada, onların basit ama anlamlı yaşamları bana çok şey öğretti. Her ne kadar bir Yörük, dağlarda yaşamayı, hayvancılıkla geçim sağlamayı tercih etse de, onlardaki değerler ve dünya görüşü, bizlere de bir şeyler anlatıyordu. Belki de hayat, koşuşturmalardan ibaret değildi. Biz de doğayla uyum içinde yaşayabilir, iç huzuru bulabilirdik. Ancak bunun için önce şehri terk etmemiz gerekirdi.
O gün, Yörüklerin hayatını daha yakından gördükçe, içimde bir umut doğdu. Bir şeylerin farklı olabileceği fikri, kalbimde yer buldu. Yörük kime derler? diye sormakla aslında, kendi iç yolculuğumu başlatmış oldum. Belki de gerçek anlamda kim olduğumuzu bulmak, bir Yörük gibi, basit ama derin bir yaşam sürmekten geçiyordu. Kim bilir?