TYT Fizik Hangi Konulara Çalışmalıyım? Bir Yolda Başlangıç Hikâyesi
Kayseri’de, şehrin o sıcak havasında bir sabah uyandım. Penceremden güneş ışıkları odama girmeye başlamıştı. Gözlerimi ovuşturarak saatime baktım, 7:30. Bir gün daha, TYT’ye çalışmak için başlama zamanı. Ama bu sabah biraz farklıydı. Havanın kararsız olduğu o an, içinde bulunduğum kararsızlıkla birleşince, kalkıp masama oturmak daha zor geldi. Son bir ay, her geçen gün daha da ağırlaştı. TYT sınavına girmeme sayılı günler kaldı ve fizik konuları bir dağ gibi önümde duruyordu. Nereden başlayacağımı bilemiyordum. O kadar çok konu vardı ki… “TYT Fizik hangi konulara çalışmalıyım?” sorusu her gün kafamda dönüp duruyordu.
O İlk Günün Akşamı: Kaygı ve Yorgunluk
Bir akşam, birkaç hafta önce, yalnız başıma çalışırken, kalemi masanın üzerine bırakıp pencereye bakmaya başlamıştım. O an düşündüm; ne kadar çalışsam da, bu kadar yoğun bir müfredatta her şeyin üzerine gitmek zor olacak. Fizik, hep biraz gözümü korkutan bir ders olmuştur. Matematiksel işlemler, formüller… Fakat daha çok pratik yapınca çözebileceğimi biliyordum. O yüzden, içimde biraz daha güvenle, bir kere daha başlamak için azmettim. Ama ne yazık ki, zamanla o güvenim yerini hayal kırıklığına bırakmaya başladı. Birkaç hafta boyunca geceyi gündüze katarak çalıştım ama sanki hiçbir şey ilerlemiyordu.
O an fark ettim ki, sadece çalışmak yeterli değilmiş. Nereden başlayacağımı bulmam gerekiyordu. Bir gün, öğretmenimden aldığım “öncelikli konuları” listelemesini düşünürken, aklıma geldi: “TYT Fizik hangi konulara çalışmalıyım?” Cevap aslında çok basitti. Fakat, o kadar da kolay değildi.
O Gün: Fizik Konularını Sıralamak
Daha önce de pek çok kez test çözerken, anlamadığım noktaların beni ne kadar zorladığını fark etmiştim. Konuların başında hareket ve kuvvet vardı. Sık sık kafa karıştırıcı sorularla karşılaşıyordum, ama temel bilgileri öğrenmeden ilerleyemeyeceğimi biliyordum. Bu yüzden ilk işim, hız, ivme, kuvvet ve Newton’un yasaları gibi konulara odaklanmak oldu. Eğer bu temelleri tam oturtmazsam, diğer konuların üstesinden gelmek çok zor olacaktı.
Başlangıçta oldukça zorlandım. Formülleri ezberlemek, her hareketin anlamını ve hangi formülün hangi durumu açıklayacağını öğrenmek… Başladıkça, her konuyu biraz daha anlar oldum. Bir formül, bir çözüm, bir test sorusu… Hepsi zamanla daha anlamlı gelmeye başladı. İşte o anda fark ettim ki, enerji ve iş gibi konular da benim için kritik olacak. Çünkü bu konular, çoğu sorunun temelini oluşturuyordu. Ancak her zaman olduğu gibi, sınavda “hadi bu konuları geçtim” demek, sadece geçici bir rahatlık sağlıyordu. Isı, gazlar, termodinamik gibi başlı başına karmaşık ve zaman alıcı konulara ne zaman geçeceğimi düşünüyordum. Kaygı bir yanda, umut bir yanda…
Gecenin Bir Yarısı: Bir Kırılma Anı
Bir gece, sınavın yaklaşan tarihini düşündükçe içimde bir ağırlık hissetmeye başladım. Masamda yüzlerce sayfa, test çözülmüş fizik soruları vardı. Ama nedense hiçbir şey bir araya gelmiyordu. Hadi dedim, biraz ara vereyim, balkona çıkıp derin bir nefes alayım. O an kafamda beliren soru şuydu: “Ya bu kadar çalışmanın sonunda, ne olacak? Hangi konuyu çalışmalıydım, hangi konuyu unutmalıyım?”
İçimdeki kaygıyı bir kenara bırakarak, TYT fizik için stratejimi yeniden şekillendirmeye karar verdim. O an fark ettim ki, basit makineler, yüzey gerilmesi gibi gözden kaçırabileceğim küçük ama önemli konuları es geçememeliyim. Küçük gibi görünen bu konular, sınavda önemli soruları oluşturabilir. Hedefimi belirledikten sonra, tek tek konuları sıralamaya başladım.
O gece, hem karamsar hem de umutlu bir ruh haliyle uyudum. Bir taraftan önümdeki zorluklar beni yıpratırken, diğer taraftan da başarıya ulaşmanın verdiği güven vardı. Her ne kadar zor olsa da, bu yolu yürümeye kararlıydım. Her gün, her test, her sorudan sonra biraz daha yaklaşıyordum.
O Sabah: Umut ve Adım Adım Başarı
Sabah, güne başlamadan önce son bir kez hedeflerime göz attım. Hareket ve kuvvet, enerji, ısı, gazlar, elektrik… Bunlar, benim öncelikli konularımdı. Günler geçtikçe, her birini teker teker anlamaya çalıştım. Konuları eksiksiz bir şekilde öğrenmek, bana sınavda daha güvenli olma hissi verdi. Belki de gerçek başarı, her bir adımda öğrendiklerimi sindirebilmekti.
O sabah, içimde garip bir huzur vardı. Yavaşça ilerlesem de, sonunda bir şeyleri başaracağıma inandım. Artık “TYT Fizik hangi konulara çalışmalıyım?” sorusunun cevabını bulmuştum. En iyi bildiğim, eksiksiz anlamaya çalıştığım her konu, beni o başarıya bir adım daha yaklaştırıyordu. Bu, sadece sınav değil, aslında kendi sınavımdı.
Ve belki de bu yazı, sınavdan sonra kazandığım o rahat nefesin anılarını taşır. Her şeyin ötesinde, bu süreç bana bir şey öğretti: Hedefime doğru adım atarken, yalnızca sınavdan değil, her anın değerinden keyif almalıydım.